از هر دری سخنی

لباس های محلی شاید برای شما هم پیش آمده باشد که به جشنواره‌های فرهنگ اقوام ایرانی که در آن غذاها، لباس‌ها، موسیقی و صنایع‌دستی هر استان معرفی می‌شود بروید یا گزارش آن را در رسانه‌ها ببینید. در این جشنواره‌ها آنچه

با اتوبوس به سمت یکی از شهرهای شمالی کشور می‌رفتم و سعی می‌کردم کتاب بخوانم. دو دختر نوجوان در صندلی جلو نشسته بودند و با یک آهنگ دیس دیس‌دار سرشان را به چپ و راست تکان می‌دادند و با خواننده

  روزی در یکی از خیابان های پاریس به همراه همسرم به دنبال آدرسی بودیم، می گشتیم و پیدا نمی کردیم. نبش یکی از خیابان ها، مرد میانسالی ناگهان به همسرم خورد و زمین افتاد. اساسا چنین انتظاری نداشتم، چون

مادر در حال بدرقه پسرش تا سرویس مدرسه به او میگوید:« مامان جون، یه وقت تو مدرسه به خانم تون نگی که ما ماهواره داریم، باشه؟ هر موقع هم پرسیدن عروسی های شما چطوریه هیچ چی نگو، باشه مامان؟ آفرین

وقتی تاریخ اجتماعی هریک از وسایل ارتباط جمعی نظیر رادیو، تلوزیون و رایانه را بررسی می کنیم، میبینیم هرکدام از آن ها در ارتباط با تقویت روابط اجتماعی قصهٔ خاص خودشان را داشته اند. مثلا اگر کانون خانواده را محور

  در سکوتِ شب و درحالی‌که انگشتِ اشاره‌مان را روی صفحۀ موبایل سُر می‌دهیم به لبخندها و دندان‌های سفید آدم‌های موفق خیره می‌شویم. مکث می‌کنیم و به فکر می‌رویم. به اینکه چه آرزوهایی در سر داشتیم و نشد که به

  شاید شما هم وقتی بشنوید که بنیاد سبیل آمریکا از سال ۱۹۶۵ در این کشور فعالیت می کند مانند من تعجب کنید. این بنیاد وظیفه خود را حمایت از حقوق افرادِ سبیل دار و گسترش فرهنگِ سبیل گذاری می

سبیل بی سبیل

دنیای پس از طلاق به حال خود رها شده رشد میزان طلاق در کشورمان دیگر پدیده‌ای نیست که بخواهیم آن را پنهان کنیم، چه سازمان ثبت احوال تصمیم بگیرد. آمار طلاق را به طور منظم و علنی منتشر کند ،چه

چشم چرانی یا به زبان جوانان هیزبازی (دیدزدن دزدکی) اندام های جنسی یا رفتارهای جنسی دیگران است. هیز بودن سطح متفاوتی دارد، از (ملایم) تا (مرضی). ویژگی نوع ملایم آن (گه گاهی و مقطعی بودن رفتار) است. اینان در واقع

شاید تعریف جامعه سنتی کمی دشوار باشد، ولی فرض غالب درباره این جوامع آن است که پاسخ به سوال «چه کنم » یا (چه کنیم) با رجوع به هنجارهایی داده می‌شود که در گذشته شکل گرفته و تا زمان حال